آنچه در مورد عيب‌يابی خودروهای انژكتوری بايد بدانيم

ارتباط دستگاه عيب ياب با “”ECU در تمام خودروهاي انژكتوري به صورت ارتباط سريال است؛ يعني اطلاعات از طريق يك (يا دو) سيم بين ECU و دستگاه عيب ياب رد و بدل مي شود. چگونگي تبادل اطلاعات بين دستگاه عيب ياب و كنترل كننده مركزي (ECU) را “پروتكل ارتباطي” مي‌نامند و براي آن استانداردهاي مختلفي تعريف شده است.
در يكي از اين استانداردها، دستگاه عيب ياب با ارسال كدهاي معيني از ECU درخواست اطلاعات مي‌کند كه اين كدها براي هر درخواست متفاوت است. سپس ECU با بررسي كدهاي دريافت شده، نوع درخواست دستگاه عيب ياب را تشخيص داده و اطلاعات مورد نظر را ارسال مي‌كند. مسير اتصال دستگاه عيب ياب به دسته سيم خودرو از طريق “كانكتور عيب ياب” امكان پذير است. اين كانكتور معمولا زير داشبورد سمت راننده قرار دارد، البته در بعضي از خودروها ممكن است در محفظه موتور( خودرو پرايد انژكتوري كيا) قرار داشته باشد. يكي از پركاربردترين كانكتورهاي عيب يابي، كانكتور OBD-II است كه شكل آن در زير آورده شده است.

ساختار عيب يابي در ECU

در خودروهاي انژكتوري،ECU  نقش يك كنترل كننده پيچيده الكترونيكي را بازي مي‌كند؛ به گونه ای که در هر لحظه، اطلاعات خودرو را از سنسورهاي مختلفي كه به آن متصل است، نظير سنسور دور موتور و سنسور دماي آب موتور دريافت كرده و سيگنال هاي مناسب را به خروجي هایی مانند انژكتورها و كويل اعمال مي‌كند. عيب يابي چنين مجموعه پيچيده‌اي بدون ابزارهاي الكترونيكي اگر غير ممكن نباشد، بسيار سخت و مشكل است. به همين منظور، كليه قطعات الكترونيكي كه در خودرو مورد استفاده قرار مي گيرند، داراي يك خروجي هستند كه در صورت ايجاد عيوب احتمالي، سيگنالي را به كنترل كننده مركزي يا ECU ارسال مي‌كنند.ECU  پس از دريافت سيگنال خطا، دو كار انجام مي‌دهد؛ یعنی با وجود عيوب گزارش شده، بهترين روش را براي ادامه كار موتور انتخاب کرده و سپس اين عيوب را در قالب كدهاي خطا يا DTC (Diagnostic Trouble Codes) به دستگاه عيب ياب گزارش مي‌دهد و همزمان چراغ عيب ياب يا MIL را براي آگاهي راننده روشن مي كند.
بنابراين در اغلب موارد، عيوب ايجاد شده در سيستم را عناصر الكترونيكي داخل ECU توليد كرده و به پردازنده مركزي ECU گزارش مي‌دهند و در واقع عيب‌ياب، فقط گزارشات ECU يا كدهاي خطاي ارسال شده را به تعميركار ارائه مي‌کند.